Het Begijnhof van Antwerpen — waar de stad even haar adem inhoudt

Het Begijnhof, een stille plek in Antwerpen waar de tijd heeft stil gestaan, waar de stilte doorbreekt en je even blijft staan om te kijken.

Ik nam er foto’s en ik verwonderde me. Een plek waar de wind ruist, de bomen verhalen kunnen vertellen.

Straat met Klinkers Begijnhof

Een wereld op zich, midden in de stad

Wie door de poort aan de Rodestraat stapt, betreedt een andere wereld. Het lawaai van trams en fietsen valt weg. Wat overblijft zijn gekasseide straatjes, kleine huisjes met verouderde gevels, en een binnentuin die tegelijk boomgaard, moestuin en wandelplek is. Het contrast met de stad eromheen is bijna onwerkelijk.

Rodestraat Antwerpen, toegangspoort Begijnhof

Het Begijnhof werd gesticht in 1544, als vervanging van een nog ouder hof dat buiten de stadsmuren lag. Dat eerste hof werd opzettelijk platgebrand toen Maarten van Rossem Antwerpen aanviel — vijandelijke troepen konden zich achter de hoge muren verbergen en er kanonnen in stelling brengen. De begijnen bouwden opnieuw, hier, en bleven.

Vrouwen die kozen voor een eigen leven

Begijnen waren vrouwen die buiten het kloosterleven om een religieus en zelfstandig bestaan leidden. In zijn gloriedagen bood het hof onderdak aan maar liefst 280 begijnen. Ook de zussen van schilders Jacob Jordaens en Antoon Van Dyck zochten er hun toevlucht, wat het hof aardig wat kunstwerken opleverde.

Beeld Begijnhof

In 1986 overleed het laatste begijntje. Maar de plek leeft nog. Er bestaat een lange wachtlijst van mensen die er maar al te graag willen wonen.

Gratis, en de moeite waard

Het Begijnhof is vrij toegankelijk, net als de Sint-Catharinakerk ernaast. Je hoeft er niets voor te doen dan door de poort te stappen en even te vertragen.

detail hek begijnhof antwerpen

Dat deed ik. En ik bleef langer staan dan gepland.

Ontdek de Antwerpse Tram in je mailbox!

⬅️ Ontvang dit gratis ebook
Antwerpen ontdekken met de tram
inclusief tramplattegrond mei 2026.

📩 Direct in je mailbox!